Pedralva (16-06-2013)

Deze bedden zijn gelukkig een stuk beter! Wel schrokken we regelmatig wakker van de deurklopper van de overburen, maar misschien moeten de kinderen morgen wel naar school…

We ontbijten weer bij Café Central, checken even internet en e-mail en gaan weer op weg.

De koeltas en koelelementen die we uit Nederland hebben meegenomen zijn erg handig en op deze manier hebben we altijd fris water en fruit bij ons.

We rijden vandaag naar Portimão. Een flinke rit, maar absoluut de moeite waard. We besluiten om via de N125 te rijden in plaats van via de tolweg. De route leidt langs onder andere Lagos. Wat vooral opvalt is het grote aantal ooievaars. Overal zijn er nesten en in deze tijd van het jaar ook veel jonge ooievaars!

portimao-algarve

Portimão is een levendige kustplaats met veel Engelse toeristen en pubs. We drinken koffie aan een gezellige boulevard. Het is vandaag warm met een brandende zon.

portimao-algarve

We brengen een bezoek aan Museu de Portimão, een voormalige conservenfabriek omgebouwd tot museum. In de vorige eeuw was Portimão het middelpunt van de belangrijke sardienenindustrie. Op een terrasje niet ver van het museum gebruiken we onze lunch. Ik heb gesmuld van de sardienensalade.

Na de lunch rijden we binnendoor naar Bensafrim over schilderachtige wegen. Deze streek is zeer dun bevolkt. Het landschap is heuvelachtig en soms is het bijna bergachtig. Soms zie je de zee, maar meestal veel groen.

Onderweg stoppen we even om wat te eten en drinken. Uit het niets komt er een roedel honden tevoorschijn… een moeder met drie al tamelijk grote pups. Gelukkig zijn ze alleen maar nieuwsgierig.

carrapateira-algarve

We gaan even bijkomen in Ponta Ruiva, ons huis, en besluiten om ’s avonds te gaan eten in Carrepatiera, ongeveer tien minuten rijden van Pedralva. Het eten is erg lekker. We besluiten nog even naar de zonsondergang te gaan kijken aan het strand. Het is een dag met verrassingen, want uit het niets duikt een vosje op… gedesoriënteerd door onze autolichten, maar wat een bijzonder moment!

Inmiddels is het doodstil in Pedralva, de rumoerige gezinnen en schoolkinderen zijn vertrokken… het enige wat je af en toe hoort zijn de bellen van de honden van de naburige boer, want zij maken iedere avond een wandeling door het verlaten dorp. Zij zijn vast veldwachter geweest in een vorig leven, denken jullie ook niet?      

1 reactie


  1. Ik ben er weer helemaal bij. Geweldig wat jullie allemaal zien!

    Citeren | Gepost juli 2, 2013, 6:20 pm

Reageer